خون‌گيرى از رگ‌هاى پا بيشتر از خون‌گيرى از رگ‌هاى دست نيرو را ناتوان مىسازد . رگ‌هائى كه در اطراف سر جاى دارند و نيشترپذيرند ازاين‌قرارند : 1 - وداج‌ها - بجز وداج‌ها ، رگ‌هاى ديگر بالاى بدن را بهتر است بطور مورب نيشتر بزنند . 2 - وريدها . 3 - شريان‌ها . 4 - وريدهائى مانند رگ پيشانى كه در بين دو ابرو برآمده است . خون گرفتن از اين رگ سنگينى سر را از بين مىبرد ، بويژه اگر اين سنگينى در بخش عقبى سر باشد . اين خونگيرى حس سنگينى در چشم‌ها را نيز از بين مىبرد و سردرد مزمن را از ميان برمىدارد . 5 - خون‌گيرى از رگى كه بالاتر از پيشانى است براى رفع درد شقيقه و قرحه‌هاى سر مفيد است . اين رگ‌ها دوتا هستند كه بر هر دو گيجگاه پيچ خورده‌اند . 6 - دو رگ در محل ريزش اشك : اين دو رگ اگر خفگى در كار نباشد كمتر نمايان هستند « 290 » . شكاف در آنها نبايد ژرف باشد تا منجر به ناسورى نگردد . خون از اشكريزگاه به مقدار كم بيرون مىآيد . خونگيرى از اين دو رگ براى سردرد ، درد شقيقه ، چشم‌درد مزمن ، اشكريزى ، تيرگى چشم ، گرى پلك‌ها و جوش آنها و شب‌كورى مفيد است . 7 - سه رگ كوچك كه در محل فوقانى پشت گوش و خط موها قرار دارند . يكى از آنها بيشتر از دو رگ ديگر نمايان است و در محل شروع اشكريزگاه نيشتر مىخورد و در محلى كه سر بخارات معده را دريافت مىكند نيز نيشترپذير است . نيشتر زدن به آن براى قرحه‌هاى گوش و پشت گردن و بيمارى سر مفيد است . جالينوس اين نظر را صحيح نمىداند كه گويا كسانى كه مىخواهند مقطوع النسل شوند دو رگ پشت گوشها را نيشتر مىزنند . 8 - هر دو رگ وداج از وريدهاى نيشتر پذيرند . خون‌گيرى از آنها در حالات زير مفيد فايده است : در شروع بيمارى جذام ، در حالت خفگى شديد « 291 » ، در حالت نفس‌تنگى ، در بيمارى ( ربو ) برونشيت شديد ، در صدا گرفتگى ، در بيمارى ذات الريه ، در بيمارى پيسى ( بهك ) كه از زيادى خون گرم پيدا مىشود ، در بيمارىهاى طحال و هر دو پهلو . همانطور كه قبلا

--> ( 290 ) - نسخه انگليسى : « در بسيارى از اشخاص وريدهاى گوشهء چشم در زير گوشت پنهان هستند ولى با فشار وارد كردن به گردن نمايان مىشوند » . ( 291 ) - نسخه انگليسى : « در آنژين‌هاى شديد گلو مانند خناق ( ديفترى ) » .